Munticiana
| Testo in dialetto
|
Italiano | |
|
Motteggiana Munticiana, Munticiana, Muntícianaal paes poe bèl ch'a gh'è in 'dla Valpadana in sla dèstra dal gran fioem at se pugià e chiunque al ghha bisogn at poel catà Munticiana, Munticiana, Munticiana toet li stradi i porta sempr'a Munticíana quàtar ca§i, an campané1 e an castél at sicúri ch'agh né mia ad poe bèl. Quanti an urmai e pasà e di fioei a t'ha lasà alè alè alè alè. Chi da tché e andà a Milan e chi e andà anca a Tùrin alè alè alè, alè alè alè alè. Munticiana, Munticiana, Munticíana quand at pasi fermat che a Munticiana t at n'acor§i che la véta l'e poe sana sa 't at fermi na qual ura che in campagna. Munticiana, Munticiana, Munticiana la toe storia me poertrop a la so mia am cuntenti dla toe bèla cumpagnia e av mandi a cal paes e cusì sia. E par questu a díghí chè alè alè alè alè. An qualdún am poel toe in gir ma me digh chi e cot dal vin alè alè alè alè, alè alè alè alè Munticiana |
Motteggiana
Motteggiana, Motteggiana, Motteggiana Motteggiana, Motteggiana, Motteggiana Quanti anni sono passati Chi da qui è andato a Milano Motteggiana, Motteggiana, Motteggiana Qualcuno mi potrà prendere in giro |